زمینه و هدف: (FDE) Fixed drug eruption یکی از انواع بثورات دارویی است که سبب ابتلای پوست یا مخاط می شود و پس از مصرف مجدد دارو در همان محل (محل های) قبلی عود می کند. این مطالعه با هدف تعیین ویژگی های بالینی و عوامل ایجاد کننده FDE صورت گرفت.روش اجرا: این مطالعه توصیفی case-series روی یک صد بیمار مبتلا به FDE صورت گرفت که به درمانگاه سرپایی پوست بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) تهران در عرض مدت شش سال مراجعه کرده بودند. تشخیص اولیه FDE بر اساس یافته های بالینی انجام می شد که پس از بهبود کامل ضایعه اولیه با باقی ماندن پیگمانتاسیون قهوه ای رنگ در پوست همراه بود. برای تایید تشخیص، از تست تشخیصی challenge test به شکل مصرف خوراکی دوز واحد از داروی مورد نظر با مقدار کم استفاده شد که با ظهور مجدد ضایعه در مکان قبلی همراه بود.یافته ها: بیش ترین موارد ناشی از حساسیت به داروهای کوتریموکسازول و کدیین بود که 88% و 3% را شامل می شد. شایع ترین محل بروز FDE در بیماران مذکر، ناحیه گلنس آلت تناسلی و در بیماران مونث پوست تنه و قفسه سینه بود که به ترتیب در 57.7% افراد مذکر و 48.3% افراد مونث مورد مطالعه دیده شد. در یک مورد از بیماران، حساسیت به چند دارو به شکل حساسیت به کوتریموکسازول، کدئین و تتراسیکلین مشاهده شد که پس از بهبود ضایعه های اولیه مجددا با تجویز انفرادی هر کدام از سه دارو، ضایعه ها در همان محل اولیه بروز کردند. بسیاری از بیماران به طور هم زمان داروی استامینوفن هم مصرف می کردند ولی موردی از حساسیت به این دارو اثبات نشد.نتیجه گیری: کوتریموکسازول شایع ترین داروی عامل FDE است.

کنترل پلیسی بازارهای خرید وفروش مواد مخدر، معمولا از رهگذر بازداشت عرضه کنندگان و اختلال در توزیع مواد دنبال می شود. موفقیت برنامه های مذکور در ایجاد اختلال در فرآیند عرضه و در نهایت کاهش مصرف، منوط به افزایش قیمت از سوی فروشندگان و کاهش مصرف از سوی متقاضیان است؛ به همین دلیل، پلیس با اجرای طرح های مختلف به دنبال افزایش قیمت، اختلال در عرضه و کاهش دسترسی به مواد است. پرسش اصلی مقاله این است که میزان اثربخشی تدابیر کنونی پلیس برای کنترل بازارهای خریدوفروش مواد تا چه اندازه است؟ آیا مداخله های پلیسی توانسته است افزایش قیمت، اختلال در دسترسی به مواد، کاهش درجه خلوص و در نهایت کاهش مصرف را به همراه داشته باشد؟ برای پاسخگویی به پرسش های تحقیق از روش کیفی مصاحبه عمیق با 68 نفر از فروشندگان و مصرف کنندگان مواد مخدر(27 فروشنده و 41 مصرف کننده) استفاده شده است. علاوه بر این با بهره گیری از روش تحلیل گفتمان اظهارنظرهای مقام های رسمی و گزارش ها، آمار و اخبار حاوی اطلاعات مربوط به میزان اثربخشی مداخله ها تجزیه و تحلیل شده است. یافته های این پژوهش نشان داد که اقدام های پلیس برای کنترل بازارهای خریدوفروش مواد مخدر در بلندمدت، نه تنها موجب افزایش قیمت نشده است، بلکه به کاهش آن می انجامد. از سوی دیگر، به دنبال مداخله های پلیسی، مصرف مواد مخدر پرخطر و همچنین چندمصرفی رواج بیشتری پیدا کرده است.

زمینه و هدف: با گسترش ابعاد جهانی قاچاق مواد مخدر، اثرات مخرب این جرم بر اقتصاد و امنیت جمهوری اسلامی ایران و لزوم بررسی پرونده های قاچاق مواد مخدر موجود در دل بعضی از پرونده های پول شویی مطرح شده در پلیس امنیت اقتصادی باعث شد، پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی جرم­یابی قاچاق مواد مخدر از طریق پرونده های پول شویی نگاشته شود.روش: پژوهش کاربردی حاضر، با رویکرد کیفی انجام شده است. جامعة مشارکت داده شده در تحقیق، پرونده های پول شویی در حال رسیدگی در پلیس امنیت اقتصادی فاتب است که به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سیزدهمین پرونده، تحقیق به اشباع نظری و مضمونی رسید. برای انجام تحلیل محتوای کیفی، از نرم افزار MAXQDA استفاده شد.یافته ها: مضامین پایه ای استخراج شده در 9 مضمون سازمان دهنده شامل: «منابع اطلاعات، اقدامات فنی، متهمین و مرتبطین، ضابطین، کشف جرم، ادارات و سازمان­ ها، قوانین، شبکه بانکی، عملیات بانکی» و در نهایت در مضمون های فراگیر «سازمانی و غیرسازمانی» سازماندهی شد.نتایج: الگوی احصا شده در 2 بعد، 9 مؤلفه و126 شاخص می تواند به­ عنوان راهنمایی برای پلیس امنیت اقتصادی و پلیس مبارزه با موادر مخدر باشد تا با پیاده­ سازی آن در مبارزه با پول شویی و قاچاق مواد مخدر فراهم کنندة رویکردی تعاملی و مدیریتی بین آن دو پلیس باشد، به­ نحوی که با پیاده سازی موارد موجود در الگوی حاضر، بتوان از مسیر کشف جرم در مبارزه با پول شویی به کشف قاچاق مواد مخدر و بالعکس رسید.

زمینه و هدف: امروزه در عصر فناوری اطلاعات بهره گیری از کیفیت خدمات پلیس هوشمند راهبردی موثر برای جلب مشارکت شهروندان در حل مسایل و آسیب های اجتماعی، مانند مواد مخدر، است. این پژوهش با هدف تبیین تاثیر کیفیت خدمات پلیس هوشمند بر مشارکت شهروندان در پیشگیری از توزیع مواد مخدر انجام پذیرفت. روش شناسی: پژوهش حاضر از لحاظ رویکرد کمی و از لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی انتظامی و کارشناسی ارشد پیشگیری از جرم دانشگاه علوم انتظامی بود که سابقه فعالیت اجرایی طولانی در حوزه مواد مخدر داشتند. حجم نمونه 108 نفر تعیین و برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه اکبی و همکارانش (2020) و جزینی و دهقانی (1396) بهره گرفته شد. روایی ابزار با روش صوری و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی به وسیله آلفا محاسبه شد. برای آزمون فرضیه ها داده های حاضر در بسته نرم افزاری spss22 و SmartPls تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان داد اثر ابعاد کیفیت خدمات پلیس هوشمند بر مشارکت شهروندان در پیشگیری از توزیع مواد مخدر 69/0 در سطح 01/0 مثبت و معنادار است. همچنین، کیفیت خدمات پلیس هوشمند 38/0 از تغییرات مشارکت شهروندان در پیشگیری از توزیع مواد مخدر را می تواند پیش بینی کند. نتیجه نتایج نشان داد یکپارچگی بین ابعاد کیفیت خدمات پلیس هوشمند و سهولت دسترسی شهروندان به اطلاعات مورد نیاز از طریق سامانه اینترنت پلیس و اطلاع رسانی برخط زمینه های مشارکت در برنامه های پیشگیری از توزیع مواد مخدر را افزایش می دهد.

زمینه و هدف: مبارزه با قاچاق مواد مخدر در کشور با آسیب ها و چالش هایی همراه است. هدف از انجام این پژوهش، احصای آسیب ها و چالش های مبارزه با قاچاق مواد مخدر در پایگاه دریابانی کنگان است.روش: پژوهش کاربردی حاضر دارای ماهیتی اکتشافی است که با رویکرد کیفی انجام شده است. مشارکت کنندگان در این پژوهش، خبرگان درون سازمانی شامل فرماندهان و مدیران انتظامی و دریابانی استان بوشهر اعم از فرمانده و جانشین، رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر و معاونین استان هستند که با روش هدفمند انتخاب و با آن ها مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها در 15 مصاحبه به اشباع نظری رسید. یافته های حاصل از مصاحبه در سه سطح تحلیل مضمونی شد. مضامین استخراج شده به همراه متن مصاحبه ها به سه کدگذار دیگر تحویل و نظرات اصلاحی آن ها اعمال شد.یافته ها: 135 مضمون پایه احصا شده از مصاحبه در دو سطح انتزاعی تر سازمان دهنده و فراگیر، دسته بندی شده اند. 79 آسیب در حوزه خط مشی و شیوه ها (در قالب 12 مضمون سازمان دهنده)، 7 آسیب در حوزه قوانین و مقررات (در قالب 3 مضمون سازمان دهنده) و 49 آسیب در حوزه منابع انسانی (در قالب 8 مضمون سازمان دهنده) شناسایی شده اند.نتایج: برای برون رفت از آسیب ها و چالش ها، باید مجازات های موجود در قانون جنبه بازدارنده پیدا کند. مشاغل با درآمد مناسب در محدوده مورد مطالعه ایجاد شود تا مردم به جای قاچاق مواد مخدر، به آن مشاغل روی آورند. اجرای برنامه های پیشگیرانه به مردم واگذار شود. همکاری با کشورهای همسایه و سازمان های بین المللی برای تبادل اطلاعات، تعقیب و دستگیری قاچاقچیان و تشدید نظارت در مرزها می تواند موثر باشد.

چکیدهزمینه و هدف: در حال حاضر به جهت پیچیدگی فضای مجازی دسترسی به مجرمان و فعالان مواد مخدر و روان گردان در این بستر کاری بس دشوار است. از این رو تحقیق حاضر با هدف شناسایی شیوه های نفوذ پلیس در باندها و شبکه های قاچاق مواد مخدر در فضای مجازی انجام شد.روش: روش تحقیق حاضر آمیخته بود. مشارکت­کنندگان در بخش کیفی که با استفاده از روش نمونه­ گیری هدفمند و رعایت اصل اشباع نظری انتخاب شدند، 15 نفر از خبرگان فضای مجازی فراجا بودند. جامعۀ آماری بخش کمّی نیز شامل تمامی کارشناسان مراکز فضای مجازی در پلیس مبارزه با مواد مخدر استان ها به تعداد 33 نفر بود. ابزار گردآوری داده­ها در بخش کیفی، مصاحبه­های نیمه ساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه روا و پایای محقق ساخته شامل 25 گویه بود. به جهت تحلیل داده­های کیفی از روش تحلیل مضمون در قالب نرم­افزار MAXQDA و برای تحلیل داده­های کمّی از آزمون های آماری از جمله آزمون فریدمن در بستر نرم­افزار SPSS استفاده شد.یافته ­ها: تعداد 6 مضمون سازمان­دهنده و 25 مضمون پایه به عنوان شیوه های نفوذ در باندها و شبکه های قاچاق مواد مخدر در فضای مجازی از منظر مشارکت‏کنندگان شناسایی شدند. ارقام میانگین در مقیاس فاصله­ای برای نفوذ پلیس در باندها و شبکه های قاچاق مواد مخدر در فضای مجازی به ترتیب اولویت نفوذ از طریق ایجاد دسترسی به سوژه از راه دور، نفوذ از طریق هک اکانت­ های مجازی سوژه، نفوذ از طریق مهندسی اجتماعی، نفوذ از طریق ردیابی مجازی سوژه، نفوذ از طریق شناسایی و ردیابی سیستمی و نفوذ از طریق فارنزیک سایبری بود.نتیجه‏ گیری: تمامی شیوه های شناسایی شده که می ­توانند در نفوذ پلیس در باندها و شبکه های قاچاق مواد مخدر در فضای مجازی به کارگیری شوند، قابلیت اجرایی و نقش کاربردی در مأموریت ها داشته که در این راستا ایجاد ساختار سازمانی مبارزه با مواد مخدر در فضای مجازی، جذب و تربیت نیروی انسانی متخصص و مجرب و آموزش کاربران و ارتقاء سطح علمی آنان در خصوص شیوه­ های شناسایی شده به عنوان مهم ترین پیشنهادهای تحقیق حاضر مطرح شدند.

بحران های انتظامی وقایع مختل کننده نظم و امنیت هستند که به طور ناگهانی یا از پیش تعیین شده به وقوع پیوسته و می تواند پیامدهایی را به همراه داشته باشد. پلیس به عنوان مهم ترین عنصر مقابله با بحران های انتظامی تلقی می شود. در شرایط بحران و در ماموریت های پلیسی آنچه مهم است، ارایه خدمات لجستیکی در جهت پشتیبانی از ماموریت های پلیسی و نیروهای عملیاتی است. ازاین رو، این پژوهش در پی ارایه الگویی برای لجستیک پلیس در بحران های انتظامی است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش از نوع توصیفی-پیمایشی است. شاخص ها با استفاده از نظرات 22 نفر از خبرگان حوزه لجستیک پلیس و به روش تحلیل محتوا استخراج گردیده است. در ادامه به جهت اعتبارسنجی مدل طراحی شده، پرسشنامه در میان جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان ارشد معاونت آماد و پشتیبانی ناجا توزیع گردید. نمونه شامل 111 نفر است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب گردیده اند. روش تجزیه وتحلیل اطلاعات روش معادلات ساختاری و نرم افزار PLS است. نتایج نشان دهنده آن است که لجستیک پلیس در بحران های انتظامی دارای 2 بعد لجستیک درون و برون واحدی است. مجموع مولفه های شناسایی شده در هر دو بعد عبارت اند از: امور پاسداری، امور بهداشتی، امور ارتباطی (فاوا)، امور مالی و آمادگی عملیاتی (آماده باش)، امور اعتباری و مالی، امور خرید تمرکزی، امور آمادی، امور ترابری، امور نگهداری و تعمیرات، امور جابجایی و حمل ونقل و امور خسارت، بازسازی و فروش است.

زمینه و هدف: باتوجه به گسترش رویکردهای مشارکت محوری در رفع عوامل آسیب زای محلی، شورای معتمدان پلیس از سال 1393 برابر دستورالعمل معاونت اجتماعی ناجا فعال شد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های شورای معتمدان پلیس در پیشگیری از توزیع مواد مخدر در قزوین انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است که به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل: 1. فرماندهان و مدیران لایه یک شهرستان و استان، کلانتری های سطح شهر قزوین و مسیولان استان و شهرستان قزوین بالغ بر 54 نفر و 2. شهروندان قزوینی به تعداد 673000 نفر»، حجم نمونه جامعه اول به صورت تمام شمار و جامعه دوم، براساس رابطه کوکران، 384 نفر به صورت نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، دو پرسش نامه محقق ساخته «فعالیت های شورای معتمدان» و «پیشگیری از توزیع مواد مخدر» است. برای بررسی روایی ابزار از روایی صوری و پایایی با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد و مقدار 87/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش در بخش توصیفی از آماره های فراوانی، میانگین و نسبت و در بخش استنباطی از آزمون های آماری کولموگروف اسمیرنوف و رگرسیون ساده و چندگانه استفاده شد. یافته ها: با توجه به یافته های پژوهش، ارتباط معناداری بین متغیر مستقل فعالیت های معتمدان محلی و متغیر پیشگیری از توزیع مواد مخدر در شهر قزوین وجود دارد و به صورت معناداری با افزایش فعالیت های شورای معتمدان، توزیع مواد مخدر کاهش پیدا می کند. نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش، با افزایش یک واحد بر فعالیت های معتمدان محلی، پیشگیری از توزیع مواد مخدر در شهر قزوین به میزان 828/0 واحد افزایش می یابد، بنابراین اهتمام و حمایت بیشتر از فعالیت های شورای معتمدان پلیس، پیشگیری از توزیع مواد مخدر در سطح شهر قزوین را تقویت خواهد کرد.

زمینه: امروزه جرایم موادمخدر به عنوان یکی از اعمال مجرمانه که عموما آثار آن دامنگیر اجتماع شده مورد شناسایی قرار گرفته است، لذا در راستای دادرسی عادلانه، اصل برایت در فرایند رسیدگی به جرایم موادمخدر مورد توجه قرار گرفت. با توجه به حاکمیت اخلاق بر قانون و ارتباط دوسویه آنها ضروری است الزاماتی خاص که حاکم بر نهاد کشف جرم در جرایم موادمخدر می باشد؛ در نظر گرفته شود. هدف از پژوهش پیش رو، تعیین الزامات اخلاقی-قانونی اصل برایت ناظر بر نهادهای دستگاه عدالت کیفری در فرایند رسیدگی به جرایم مواد مخدر است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی می باشد و از لحاظ شیوه جمع آوری اطلاعات به روشی اسنادی و کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه گیری: درباب جرایم موضوع بحث شاهد تقدم اماره مجرمیت بر اصل برایت در مواردی چون کشت خشخاش و کوکا، مصادره وسایل حمل و نقل، مصادره و ضبط اموال قاچاقچیان موادمخدر بوده ایم. از منظر روانشناسی جنایی عوامل فردی موثر در وقوع جرم موصوف واجد اهمیت است که ناظر بر متهم بوده و نیروی پلیس را نیز در بر می گیرد. از نظر روانشناسی جنایی شخصیت متهم جرایم موادمخدر و خصوصیات فردی وی در وقوع جرم موصوف مورد توجه می باشد لذا ممکن است عدم رعایت حقوق موصوف ناظر بر متهم از منظر روانشناسی جنایی در نهایت باعث صدور حکم برایت گشته و به نوعی این الزامات در رعایت حقوق متهم و نیروی پلیس را در بر می گیرد.

زمینه: امروزه جرایم موادمخدر به عنوان یکی از اعمال مجرمانه که عموماً آثار آن دامنگیر اجتماع شده مورد شناسایی قرار گرفته است، لذا در راستای دادرسی عادلانه، اصل برائت در فرایند رسیدگی به جرایم موادمخدر مورد توجه قرار گرفت. با توجه به حاکمیت اخلاق بر قانون و ارتباط دوسویه آنها ضروری است الزاماتی خاص که حاکم بر نهاد کشف جرم در جرائم موادمخدر می­باشد؛ در نظر گرفته شود. هدف از پژوهش پیش رو، تعیین الزامات اخلاقی-قانونی اصل برائت ناظر بر نهادهای دستگاه عدالت کیفری در فرایند رسیدگی به جرایم مواد مخدر است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی می باشد و از لحاظ شیوه جمع آوری اطلاعات به روشی اسنادی و کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه گیری: درباب جرایم موضوع بحث شاهد تقدم اماره مجرمیت بر اصل برائت در مواردی چون کشت خشخاش و کوکا، مصادره وسایل حمل و نقل، مصادره و ضبط اموال قاچاقچیان موادمخدر بوده ایم. از منظر روانشناسی جنایی عوامل فردی مؤثر در وقوع جرم موصوف واجد اهمیت است که ناظر بر متهم بوده و نیروی پلیس را نیز در بر می گیرد. از نظر روانشناسی جنایی شخصیت متهم جرائم موادمخدر و خصوصیات فردی وی در وقوع جرم موصوف مورد توجه می باشد لذا ممکن است عدم رعایت حقوق موصوف ناظر بر متهم از منظر روانشناسی جنایی در نهایت باعث صدور حکم برائت گشته و به نوعی این الزامات در رعایت حقوق متهم و نیروی پلیس را در بر می گیرد.